Driftkikkers

donmad

Na de inaugurele speech van The Donald, de kersverse president van de Verenigde Staten van Amerika, werden her en der vergelijkingen met speeches van Hitler anno 1933 gemaakt.

Ja, ja, die Trump – wat een slecht mens.

Wat ik vooral denk is: het volk krijgt de leider die het verdient.
Het is wellicht een wat controversiële stelling waar het dictators betreft die zich met grof geweld de macht toe-eigenen (en zelfs dan).
Maar in een democratie – Van Dale: “staat(svorm) die aan het hele volk invloed op de regering toekent” – gaat het wat mij betreft voor 100% op. Geen excuses.
Trump is verkozen tot president. Door ‘the people‘, het volk.

Er waren vandaag, 21 januari 2017, grote demonstraties in Amerika (waaronder de Women’s March on Washington), en ik vroeg mij hopelijk al te cynische af: als iemand de menigte zou vragen, ‘Wie heeft er bij de presidentsverkiezingen uit onvrede níét gestemd?‘, hoeveel handen er dan de lucht in zouden gaan.

Als een malloot president wil worden, dan is die malloot niet het probleem.

En wat Adolf Hitler in 1933 betreft.
Daarbij moet ik altijd denken aan toen ik op de middelbare school wat meer over Hitler leerde dan WO II en Holocaust.
Ik vroeg mij (12, 13 jaar) toen af: zou ik gevoelig of zelfs vatbaar kunnen zijn geweest voor de retoriek van Hitler? (Ik meen nu te weten: neen.)
Want als je zonder nakennis een aantal van zijn politieke standpunten las, dan viel mij tot mijn verbazing op: Eh…, maar dat is op een aantal gebieden toch niet zo veel anders dan wat sommige socialisten (in mijn ogen ‘de goeien’ voor de duidelijkheid) willen…?
Hitler was ook niet de leider van de Fascistische Partij (het fascisme was iets van Mussolini in Italië), maar – verrek!! – een socialistische arbeiderspartij, hoe verwarrend.
Ja, ik ben hier niet volledig, het was de Nationaal Socialistische Duitse Arbeiderspartij. Daar werd de Internationale dus niet gezongen (integendeel). Maar dat ‘socialistisch’ (met ‘nationaal’ ervoor om het niet te dol te maken) voegde Hitler niet voor niks toe aan wat eerst nog enkel de Duitse Arbeiderspartij was.

Wat is het toch met die ‘socialisten’?

Ja, Trump en Hitler komen beiden op voor ‘de kleine man’. Tegen het establishment.
(Zoals Lenin, Stalin, Mao, etc.)

Dát is het – het lot van het socialisme: de politieke ontdekking van het electoraal gewin dat te behalen valt door op te komen voor ‘de kleine man’ (precies de reden waarom Hitler zijn ‘socialisme’ toevoegde).

Zie de populariteit van populisten als Wilders, Le Pen, Berlusconi, etc. (neen, geen socialisten).

Populus, het volk, ‘de kleine man’.

Het probleem is wat mij betreft dat ‘de kleine man’ politiek gezien precies dat is: een klein mens.
Een verwend kind, dat begint te dreinen, krijsen, dingen begint kapot te slaan als het zijn zin niet krijgt.
Daar moet je iets mee.
Ik bedoel: daar móét je iets mee – precies zoals je met een dreinend, in colère uitbarstend klein kind iets moet.
En dan zijn er eigenlijk maar drie opties.
Negeren (je gedrein is verspilde moeite, je gaat je zin niet krijgen).
Toegeven (je krijgt wat je wil, als je maar stopt met dreinen).
Met autoriteit een streep trekken (jij houdt NU op met je gedrein!).

‘Het volk’ laat zich evenwel lastig over de knie leggen voor enig opvoedkundige billenkoek.
En integere, morele autoriteit, als in autoriteit zonder geweld? Om dat te krijgen moet je als Jezus wonderen kunnen verrichten. Met minder neemt ‘het volk’ géén genoegen (en dan nog – we weten hoe het met Jezus is afgelopen).

‘Het volk’ laat zich niet negeren, kan je niet negeren, mag je niet negeren.
Het met integere, morele autoriteit leidend licht in bange dagen m/v? Zelfs als er een opstaat, dan wil het volk er niet aan (denk Angela Merkel, ook de enige die ‘het volk’ wel weerwoord durft te geven, en daar meteen voor wordt afgestraft). ‘Niemand deugd, fuck het establishment!’
Hail Trump! (Wilders, Le Pen, etc.)

ps: Trump kan ook al niet dansen. Ik zag hem en zijn entourage op de Inaugural Balls. De enigen die op de maat konden bewegen waren vicepresident Mike Pence en zijn vrouw. De rest (Trump en Melania, en zijn kinderen plus aanhang) zette stappen heen en weer, zonder enige relatie tot de muziek. En zoals de Duke of Ellington al zei: It don’t mean a thing, if it ain’t got that swing.

pps: Over dreinende kinderen getypt: Donald Duck, pardon, Donald Trump, president van de Verenigde Staten van Amerika, is nu, terwijl hij de CIA moet toespreken, vooral hard aan het huilen dat er wel dégelijk héél veel mensen waren op zijn inauguratie, en dat de media, “among the most dishonest human beings on earth“, liegen over de aantallen. Trumps press secretary moest zelfs komen opdraven om te verklaren: ‘Largest audience ever to witness an inauguration, period.

Och, gut.

Jammer van die foto’s dan weer (links Obama 2009, rechts Trump 2017), maar die zullen ongetwijfeld zijn vervalst:

Obama Trump

 

 

 

 

 

 

 

Naschrift:
Ha, ha, laat dat maar aan The Donald over.
Trump over de protestacties: ‘Waarom gingen ze niet stemmen?