Blind gekozen

9505140904192203

Verhuisd naar Brussel.
Op weg naar de supermarkt, op spuugafstand van mijn nieuwe woonst in Matongé, Klein-Zaïre, oftewel Elsene/Ixelles.
Ik stuit op dichte hekken.
Wat nu weer…?
Vorig weekend had ik nog ontdekt dat koopzondagen in België niet algemeen gebruikelijk zijn.

(Ik hoorde vanochtend overigens op de radio dat Gent in navolging van andere steden vanaf maart 2017 maandelijkse koopzondagen wil gaan organiseren, enkel in het centrum en telkens op de eerste zondag van de maand. Aan de kust zijn al langer koopzondagen, – zo weet ik ook van mijn traditionele familievakanties in Knokke – Antwerpen doet het al drie jaar en Brugge en Brussel zijn er dit jaar mee gestart.*)

Maar het is nu toch vrijdag…?

Ja, het is vrijdag.
Maar ook elf november – vandaar de gesloten supermarkt.
Want, zo vertelt Google mij, dat is wapenstilstandsdag in België.
Op deze dag wordt in een aantal landen het einde van de Eerste Wereldoorlog herdacht: België, Frankrijk (Jour du Souvenir of Jour de l’Armistice), Servië, Polen (Narodowe Święto Niepodległości: Dag der Onafhankelijkheid), Engeland (Remembrance Day of Armistice Day), Amerika (Veterans Day).

In België wordt sinds 1922 in aanwezigheid van de Koning ieder jaar op deze dag de wapenstilstandsceremonie gehouden aan het Graf van de onbekende soldaat, eerst om de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog te gedenken, maar nadien ook die van de Tweede Wereldoorlog en alle andere oorlogen in de wereld.

Dat graf bevindt zich in Brussel, aan de voet van de Congreskolom, die op zijn beurt weer het Nationaal Congres van 1830 herdenkt, dat de Belgische Grondwet bekrachtigde.

En dan is altijd de vraag: ligt daar dan ook werkelijk iemand begraven, of is het slechts een symbolisch graf?
En als er iemand ligt begraven, wie dan? Oké: onbekend. Maar waar komt die onbekende soldaat dan vandaan?

Welnu, onder de prachtige kop ‘Keuze van de onbekende soldaat’, meldt Wikipedia**:

“In 1922 werd er op vijf verschillende militaire begraafplaatsen een doodskist opgegraven van een gesneuvelde Belgische militair waarvan de naam en de militaire graad onbekend waren. Op die begraafplaatsen waren militairen begraven die gesneuveld waren tijdens de Eerste Wereldoorlog bij gevechten in Antwerpen, Luik, Namen, aan het IJzerfront en in de zone van het bevrijdingsoffensief in Vlaanderen. De vijf lijkkisten werden overgebracht en opgebaard in het spoorwegstation van Brugge.

Op 10 november 1922 werd de Bruggeling en oorlogsinvalide (hij was blind uit de strijd gekomen) Raymond Haesebrouck naar het station gebracht. Generaal de Longueville vroeg aan de veteraan om een van de vijf kisten aan te duiden. Haesebrouck koos de vierde kist. Vanaf dan was die het symbool voor al diegenen die zich opofferden voor het Belgische Vaderland en begraven liggen onder een naamloos kruis. De overige kisten werden herbegraven op het militair kerkhof van Brugge.

Op 11 november 1922 nam een speciale trein de kostbare vracht mee tot aan het Brusselse Noord-Station, waar de kist op een affuit werd geplaatst. Vandaar ging het naar de Congreskolom. Langsheen het parcours was een erehaag gevormd door oorlogsinvaliden en gedeporteerden. De doodskist werd met alle eer en in het bijzijn van de koninklijke familie begraven in de grafkelder juist voor de Congreskolom. Koning Albert I sprak tijdens de ceremonie onder meer deze woorden:

Het is van geen belang te weten of hij burger, werkman of landbouwer, Vlaming of Waal is; wij brengen hem hulde omdat hij in onze ogen de blijvende eigenschappen van ons ras vertegenwoordigt, omdat hij een onaantastbaar symbool is van de verdediging van onze vrijheid en eenheid en onafhankelijkheid, en een waarborg voor het onsterfelijk bestaan van ons Vaderland.

Bij staatsbezoeken en tijdens speciale gelegenheden worden er door de koning en zijn hoge gasten bloemen neergelegd.”

Mooi.

* Bron: Belga
** https://nl.wikipedia.org/wiki/Graf_van_de_onbekende_soldaat_(Brussel)